Telefonuna öz nömrəsindən zəng gəldi – “Sabah evdən çıxma”
Veten.Az – Gecə saatlarında gələn adi bir telefon zəngi bəzən insanın bütün həyatını dəyişə bilər. Xüsusilə də zəng edən şəxsin nömrəsi telefonunuzda öz nömrəniz kimi görünürsə…
Hadisənin qəhrəmanı 34 yaşlı Murad idi.
Murad şəhərin kənarında yerləşən mənzildə tək yaşayırdı. Sakit həyat sürür, səhər işə gedir, axşam evə qayıdırdı. Telefonundan əsasən iş və ailəsi ilə əlaqə saxlamaq üçün istifadə edirdi.
Həmin gecə də hər şey adi başlamışdı.
Saat 23:40 radələrində televizoru söndürüb yatmağa hazırlaşdı.
Telefonunu yatağın yanındakı masanın üzərinə qoydu.
Bir neçə dəqiqə sonra otağın işığı söndü.
Murad yatmağa çalışırdı.
Saat 02:13 idi.
Birdən otaqda telefonun zəng səsi eşidildi.
Murad gözlərini açdı.
Telefonun ekranında bir nömrə görünürdü.
Bir neçə saniyə ekrana baxdı.
Sonra yataqdan qalxıb telefonu əlinə aldı.
Və donub qaldı.
Zəng edən nömrə onun öz nömrəsi idi.
Murad əvvəlcə bunun telefonun texniki problemi olduğunu düşündü.
Zəng davam edirdi.
Ekranda öz adına qeyd etdiyi nömrə görünürdü.
O, zəngə cavab vermədi.
Bir neçə saniyə sonra zəng kəsildi.
Murad telefonun ekranına baxaraq öz-özünə dedi:
– Bu necə ola bilər?
Telefonu söndürüb yenidən açdı.
Nömrəni yoxladı.
Heç bir səhv yox idi.
Bu, həqiqətən də onun nömrəsi idi.
İkinci zəng
Murad hadisəni telefon operatorunun texniki problemi hesab edib yenidən yatağa uzandı.
Lakin təxminən bir dəqiqə sonra telefon yenidən zəng çaldı.
Bu dəfə daha qəribə idi.
Ekranda yenə:
“Mənim nömrəm”
yazılmışdı.
Murad bir neçə saniyə tərəddüd etdi.
Sonra zəngə cavab verdi.
– Alo?
Qarşı tərəfdən heç bir səs gəlmədi.
– Alo? Kimdir?
Səssizlik.
Murad telefonu qulağından çəkdi.
Zəng hələ də davam edirdi.
Sonra qarşı tərəfdən çox zəif nəfəs səsi eşidildi.
Sanki kimsə telefonun o biri tərəfində dayanıb danışmağa cəsarət etmirdi.
Murad:
– Kimsən?
Bir neçə saniyə sonra qarşı tərəfdən bir kişi səsi gəldi.
Səs çox zəif və boğuq idi.
– Sabah evdən çıxma.
Muradın əli əsdi.
– Nə?
Zəng dərhal kəsildi.
“Bu, mənim səsim idi…”
Murad bir neçə saniyə hərəkətsiz qaldı.
O, eşitdiyi səsi tanımışdı.
Bu, onun səsinə çox bənzəyirdi.
Daha doğrusu…
sanki öz səsi idi.
Murad telefonu yenidən yoxladı.
Zəng tarixçəsində isə maraqlı bir detal vardı.
Zəng onun öz nömrəsindən gəlmişdi.
Amma zəngin müddəti 17 saniyə göstərirdi.
Murad həmin gecə səhərə qədər yata bilmədi.
Səhər saat 07:30-da işə getməli idi.
Lakin gecə eşitdiyi cümlə fikrindən çıxmırdı:
“Sabah evdən çıxma.”
Vətən.az oxucuları üçün bir qeyd
Bu yazı Vətən.az üçün hazırlanmış sirli-bədii hekayədir. Hadisə real telefon texnologiyalarında mümkün ola bilən nömrə saxtalaşdırılması kimi hallardan ilhamlanaraq bədii formada işlənib.
Ancaq hekayənin ən qəribə hissəsi bundan sonra başlayır.
Murad səhər işə getməmək qərarına gəldi.
Telefonunu götürüb iş yoldaşına zəng etdi.
– Bu gün gəlməyəcəyəm.
– Niyə?
Murad gecə baş verənləri danışmaq istəmədi.
Sadəcə:
– Özümü yaxşı hiss etmirəm, – dedi.
Saat 09:15-də telefonuna mesaj gəldi.
Mesaj iş yerindən idi.
“Təcili xəbər: şirkətimizin qarşısında qəza baş verib. Əraziyə polis gəlib.”
Murad xəbəri oxuyub yerindən qalxdı.
Şirkətin qarşısında qəza olmuşdu.
Amma ən dəhşətli detal bu deyildi.
Qəza məhz Muradın hər səhər işə gedərkən istifadə etdiyi yolun üzərində baş vermişdi.
Əgər həmin gün evdən çıxıb adi vaxtında işə getsəydi…
Murad həmin yoldan keçəcəkdi.
Bəs zəng edən kim idi?
Murad bütün gün bir sualın cavabını axtardı.
Öz nömrəsindən özünə necə zəng gəlmişdi?
Telefon operatoruna müraciət etdi.
Operator əməkdaşı zəng tarixçəsini yoxladı.
Bir neçə dəqiqə sonra əməkdaş təəccüblə:
– Sistemimizdə sizin nömrənizdən sizə zəng edilməsi görünür, – dedi.
Murad:
– Bəs bunu kim edib?
Əməkdaş:
– Bunu müəyyən etmək mümkün deyil. Nömrə saxtalaşdırılmış ola bilər.
Murad həmin cavabla kifayətlənmədi.
Telefonunun texniki tarixçəsini də yoxlatdırdı.
Nəticə isə daha qəribə idi.
Telefon həmin gecə 02:13-də zəng qəbul etmişdi.
Amma həmin vaxt telefonun şəbəkə məlumatlarında zəngin mənbəyi müəyyən edilməmişdi.
Bir həftə sonra…
Murad hadisəni yavaş-yavaş unutmağa başlamışdı.
Hətta özünü inandırmışdı ki, həmin gecə baş verənlər sadəcə texniki problem olub.
Bir həftə sonra gecə saat 02:13-də telefonu yenidən zəng çaldı.
Murad yataqda donub qaldı.
Telefonun ekranına baxdı.
Zəng edən: öz nömrəsi.
Bu dəfə telefonu götürmədi.
Zəng dayandı.
Bir neçə saniyə sonra mesaj gəldi.
Murad mesajı açmağa uzun müddət cəsarət etmədi.
Nəhayət, ekranı açdı.
Mesajda cəmi dörd söz yazılmışdı:
“Bu dəfə gecikmə.”
Muradın ürəyi döyünməyə başladı.
Çünki mesajın altında göndərən nömrə görünürdü.
Yenə onun öz nömrəsi idi.
Sonuncu zəng
Murad həmin gecə telefonu söndürdü.
Səhər oyananda isə telefonun yenidən açıldığını gördü.
Ekranda bir video faylı vardı.
Video gecə saat 02:13-də çəkilmişdi.
Murad videonu açdı.
Kadrda onun yatdığı otaq görünürdü.
Kamera yatağın qarşısındakı masanın üzərində idi.
Murad özünü yatarkən görürdü.
Lakin videonun son saniyələrində otağın qapısı yavaş-yavaş açıldı.
Kimsə içəri daxil oldu.
Üzü görünmürdü.
Adam yatağa yaxınlaşdı.
Kameraya baxdı.
Sonra pıçıltı ilə dedi:
– Mən sənə xəbərdarlıq etmişdim.
Video bitdi.
Murad bir neçə saniyə ekrana baxdı.
Sonra otağın qapısına tərəf çevrildi.
Qapı bağlı idi.
Amma qapının altında dəhlizdən gələn işıq görünürdü.
Və həmin anda…
qapının o biri tərəfindən üç dəfə döyüldü.
Tak… tak… tak…
Murad hərəkətsiz qaldı.
Telefon isə yenidən zəng çalmağa başladı.
Ekranda yenə öz nömrəsi görünürdü.
Bu dəfə Murad zəngə cavab verdi.
Qarşı tərəfdən öz səsini eşitdi:
– İndi telefonu söndür.
Zəng kəsildi.
Murad telefonu söndürdü.
Bir neçə saniyə sonra evdə bütün işıqlar söndü.
Və qaranlıqda yalnız bir səs eşidildi:
Tak… tak… tak…
Bu dəfə səs telefonun içindən gəlirdi.
