Toy Günü Gələn Adam
Orta məktəbdə başlayan sevgi illər sonra faciə ilə bitdi
Muradla Lalə bir-birlərini orta məktəbdən sevirdilər.
Onların sevgisini məktəbdə demək olar ki, hamı bilirdi. Eyni sinifdə oxuyurdular. Tənəffüslərdə bir-birlərinə uzaqdan baxır, dərsdən sonra isə məktəbin həyətində bir neçə dəqiqə söhbət edirdilər.
Murad dərslərində o qədər də yaxşı deyildi. Məktəbi bitirdikdən sonra universitetə daxil ola bilmədi. İşləməyə başladı.
Lalə isə imtahan verib universitetə qəbul oldu.
Bu xəbər Muradı həm sevindirdi, həm də düşündürdü.
— Sən oxu, Lalə. Mən işləyəcəyəm. Bir gün hər şey yaxşı olacaq, — deyirdi.
Lalə də ona inanırdı.
Universitet şəhərdən uzaqda idi. Buna görə görüşmələri əvvəlki kimi tez-tez mümkün olmurdu.
Murad fürsət tapan kimi Laləni görməyə gedirdi.
Bəzən universitetin qarşısında saatlarla gözləyirdi.
Lalə onu görəndə sevinirdi.
Amma zaman keçdikcə onların həyatında dəyişikliklər başladı.
Lalənin universitetdə yeni dostları yarandı.
Murad isə getdikcə daha çox işləyir, yorulur və Lalənin həyatında baş verənləri əvvəlki qədər bilmirdi.
Bir gün Murad yenə Laləni görmək üçün universitetə getdi.
Həmin gün isə həyatının ən ağır mənzərəsi ilə qarşılaşdı.
Lalə universitetin qarşısında başqa bir oğlanla dayanmışdı.
Onlar gülüb danışırdılar.
Murad uzaqdan onları izləyirdi.
Lalə həmin oğlanın qoluna toxunub gülümsədi.
Muradın içində illərdir yığılmış qısqanclıq və qəzəb bir anda nəzarətdən çıxdı.
O, oğlanın qarşısına keçdi.
Aralarında mübahisə başladı.
Sözlər getdikcə sərtləşdi.
Bir neçə dəqiqə sonra Murad ağır cinayət törətdi.
Lalənin yanında olan gənc həyatını itirdi.
Murad isə hadisə yerindən qaçmadı.
Polis gəldikdə müqavimət göstərmədən təslim oldu.
Məhkəmə prosesi aylarla davam etdi.
Hakim Murada uzunmüddətli həbs cəzası verdi.
Məhkəmə zalından çıxarılarkən Lalə ağlayaraq ona baxırdı.
Murad son dəfə ona səsləndi:
— Lalə, məni gözlə…
Lalə göz yaşları içində:
— Gözləyəcəyəm, — dedi.
Murad həbsxanaya aparıldı.
İlk illər Lalə həqiqətən də ona məktublar yazdı.
“Necəsən?”
“Özünə yaxşı bax.”
“Bir gün hər şey bitəcək.”
Amma zaman keçdikcə məktublar azaldı.
Sonra tamam kəsildi.
Murad isə hər məktub gələndə onun sözlərinə sarılırdı.
İllər keçdi.
Murad həbsdən azad edildi.
Azadlığa çıxdığı gün əlində yalnız kiçik bir çanta vardı.
O, ilk olaraq Laləni axtardı.
Ancaq heç yerdə tapa bilmədi.
Sonra köhnə tanışlarından biri ona Lalənin ailə qurmağa hazırlaşdığını dedi.
Murad inanmaq istəmədi.
— Yox. O məni gözləyəcəyini demişdi.
Tanışı susdu.
Bir neçə saniyə sonra dedi:
— Lalənin sabah toyudur.
Murad həmin gecə yata bilmədi.
Səhər isə toyun keçirildiyi ünvana getdi.
Toy salonunda musiqi səslənirdi.
Lalə gəlinlikdə idi.
Üzündə təbəssüm vardı.
Murad qapının yanında dayanıb ona baxdı.
Lalə bir anda onu gördü.
Üzündəki təbəssüm yox oldu.
Murad ona yaxınlaşdı.
— Demişdin məni gözləyəcəksən.
Lalənin gözləri doldu.
— Murad, mən o vaxt uşaq idim. Sənin törətdiyin hadisədən sonra mən də illərlə özümü günahlandırdım. Amma həyatımı həbsxanada gözləyərək keçirə bilməzdim.
Murad başını aşağı saldı.
— Deməli, məni unutdun?
Lalə sakitcə cavab verdi:
— Mən səni unutmadım. Sadəcə sənsiz yaşamağı öyrəndim.
Bu sözlər Muradın içindəki son ümid qırıntısını da məhv etdi.
O, ağır cinayət törətdi.
Lalə toy günü həyatını itirdi.
Toy salonunda dəhşətli qarışıqlıq yarandı.
Murad isə hadisə yerindən qaçmadı.
Polis onu yenidən saxladı.
Məhkəmə zalında Murad artıq əvvəlki Murad deyildi.
İllər əvvəl bir insanın həyatına son qoymuşdu.
İndi isə Laləni də öldürmüşdü.
Hakim hökmü oxudu.
Murad ömrünün qalan hissəsini həbsdə keçirməli idi.
Hökm elan olunandan sonra Murad yalnız bir cümlə dedi:
— Mən onu sevdiyimi düşünürdüm. Amma əslində onu sevməmişəm. Çünki sevən insan sevdiyinin həyatını əlindən almaz.
Məhkəmə zalında sükut yarandı.
Muradın həyatında orta məktəb illərində başlayan sevgi hekayəsi belə bitdi.
Lalə isə yaşamaq, ailə qurmaq və xoşbəxt olmaq istəyən bir gənc qadın idi.
Onun həyatı bir başqasının qısqanclığı ucbatından yarımçıq qaldı.
Veten.Az üçün xüsusi olaraq hazırlanıb. Bu hekayə qısqanclığın, zorakılığın və insan həyatına müdaxilənin necə faciəli nəticələrə gətirib çıxara biləcəyini göstərən bədii nümunədir.
Bəzən “səni sevirəm” demək sevgi deyil.
Əsl sevgi qarşısındakı insanın seçimlərinə hörmət etməkdir.
İnsan sevdiyi şəxsin yanında qalmasını istəyə bilər, amma onu buna məcbur edə bilməz.
Çünki heç bir ayrılıq bir insanın həyatından daha qiymətli deyil.
