Son Görüş – Ayrılıq Hekayəsi
Bəzən insan sevdiyindən yox, onu sevməyə davam etdiyi halda ayrılır…
Elvinlə Nərgiz bir-birlərini universitet illərindən sevirdilər.
Onların sevgisi böyük sözlərlə başlamamışdı. Nə bahalı hədiyyələr, nə də filmlərdəki kimi möhtəşəm etiraflar olmuşdu. Hər şey sadə başlamışdı.
Bir gün yağış yağırdı. Nərgiz avtobus dayanacağında islanmış halda dayanmışdı. Elvin isə əlindəki çətiri ona uzadaraq:
— Siz götürün, mən qaçaram, — demişdi.
Nərgiz gülümsəyərək:
— Bəs siz?
— Mən onsuz da yağışda gəzməyi sevirəm.
Əslində Elvin yağışı heç sevmirdi.
Sadəcə Nərgizin üzündəki təbəssümü görmək istəyirdi.
Beləcə onların sevgisi başladı.
İllər keçdi.
Birlikdə planlar qurdular. Evlənəcəkləri günü danışdılar. Hətta gələcəkdə yaşayacaqları evin pəncərələrinin hansı tərəfə baxacağını belə təsəvvür etdilər.
Amma həyatın onlar üçün başqa planı vardı.
Elvin başqa şəhərdə iş tapdı.
Nərgiz isə ailəsini və illərdir qurduğu həyatını geridə qoymaq istəmədi.
Əvvəlcə məsafə problem olmadı.
Hər axşam danışırdılar.
— Darıxdın? — Elvin soruşurdu.
— Həm də çox.
— Bir az səbr et. Pul yığıb qayıdacağam.
Nərgiz inanırdı.
Çünki sevən insan inanmaq istəyir.
Aylar keçdikcə zənglər azaldı.
Əvvəllər saatlarla danışan Elvin indi bəzən bir neçə dəqiqəlik zəng edirdi.
Nərgiz soruşanda:
— Nə olub?
Elvin həmişə eyni cavabı verirdi:
— Heç nə. Sadəcə yorğunam.
Amma Nərgiz hiss edirdi ki, nəsə dəyişib.
Bir axşam Elvin zəng etdi.
Səsi əvvəlkindən fərqli idi.
— Nərgiz, səninlə danışmalıyam.
— Danış.
Uzun sükutdan sonra Elvin dedi:
— Məncə, biz ayrılmalıyıq.
Nərgiz bir neçə saniyə danışa bilmədi.
— Niyə?
— Çünki artıq əvvəlki kimi deyil.
— Sən məni sevmirsən?
Elvin gözlərini yumdu.
— Sevirəm.
— Onda niyə gedirsən?
Elvinin cavabı Nərgizin illər boyu unutmayacağı bir cümlə oldu:
— Bəzən sevmək birlikdə qalmaq üçün kifayət etmir.
Bu hekayəni hazırlayarkən Veten.Az olaraq bir məqamı xüsusilə vurğulamaq istəyirik: həyatda hər sevgi hekayəsi xoşbəxt sonluqla bitmir.
Bəzən insanlar bir-birlərini həqiqətən sevirlər, amma məsafə, zaman, ailə məsuliyyətləri, həyat seçimləri və qarşılarına çıxan çətinliklər onların yollarını ayırır.
Veten.Az yalnız gündəlik xəbərləri deyil, oxucuların hisslərinə toxunan sevgi, ayrılıq, həyat və insan münasibətlərindən bəhs edən xüsusi hekayələri də təqdim edir. Məqsədimiz oxucunu sadəcə məlumatlandırmaq deyil, bəzən bir hekayənin içində özündən, yaşadıqlarından və ya itirdiyi insanlardan bir parça tapmasına imkan yaratmaqdır.
Bu hekayə də məhz belə insanların həyatından ilhamlanan, sevginin bəzən səssiz şəkildə bitə biləcəyini göstərən bədii bir nümunədir.
Nərgiz telefonu bağladı.
Həmin gecə səhərə qədər ağladı.
Amma Elvinə bir daha zəng etmədi.
Bir neçə ay sonra Nərgiz Elvindən məktub aldı.
Məktubda yazılmışdı:
“Sənə verdiyim sözü tuta bilmədim. Amma səni heç vaxt unutmadım. Bəlkə də həyatımız başqa cür olmalı idi. Sən mənim həyatımın ən gözəl hissəsi olaraq qalacaqsan.”
Nərgiz məktubu oxudu.
Sonra qatlayıb kitabının arasına qoydu.
İllər keçdi.
Nərgiz evləndi.
Bir qızı oldu.
Qızının adını isə Yağmur qoydu.
Çünki həyatının ən böyük sevgisi bir yağışlı gündə başlamışdı.
Elvin də illər sonra şəhərə qayıtdı.
Bir gün təsadüfən onları gördü.
Nərgiz qızının əlindən tutmuşdu.
Elvin uzaqdan baxdı.
Nərgiz də onu gördü.
Bir neçə saniyə göz-gözə gəldilər.
Heç biri yaxınlaşmadı.
Heç biri keçmişdən danışmadı.
Nərgiz sadəcə başını yüngülcə tərpədib gülümsədi.
Elvin də gülümsədi.
Sonra yollarına davam etdilər.
Çünki bəzi insanlar həyatımıza qalmaq üçün yox, bizə sevməyi öyrətmək üçün gəlirlər.
Elvin həmin gün başa düşdü ki, Nərgizi itirməsi onun həyatındakı ən böyük məğlubiyyət deyil.
Ən böyük qələbəsi isə onun xoşbəxt olduğunu görə bilmək idi.
Nərgiz isə həmin axşam köhnə məktubu kitabın arasından çıxardı.
Bir daha oxudu.
Sonra məktubu cırmadı.
Yandırmadı da.
Sadəcə onu yenidən kitabın arasına qoydu.
Çünki bəzi xatirələri silmək lazım deyil.
Onlarla yaşamağı öyrənmək kifayətdir.
Elvinlə Nərgizin hekayəsi belə bitdi.
Onlar bir-birlərinə qovuşmadılar.
Amma illər sonra da bir-birlərinin həyatında gözəl bir xatirə kimi qaldılar.
Bəzən ayrılıq sevginin bitməsi deyil. Bəzən ayrılıq sevginin son dəfə hörmətlə susmasıdır.
Veten.Az üçün xüsusi olaraq hazırlanıb.
